Historia zaczyna się jak klasyczna powieść Nicholasa Sparksa. Dość szybko okazuje się, że tym razem autor sięga po mniej oczywiste środki. Głównym bohaterem jest Tate Donovan, architekt próbujący odnaleźć równowagę po osobistej tragedii. Trafia do niewielkiej nadmorskiej miejscowości, gdzie spotyka Wren – tajemniczą kobietę, z którą nawiązuje się relacja trudna do jednoznacznego nazwania.
Relacja między bohaterami rozwija się powoli. Pełna jest niedopowiedzeń i emocjonalnej ostrożności. Sparks skupia się na uczuciach, rozmowach i drobnych gestach, ale tym razem do dobrze znanego romantycznego schematu dokłada elementy nadprzyrodzone. Tate zaczyna doświadczać zjawisk, których nie potrafi logicznie wytłumaczyć, a jego relacja z Wren stopniowo nabiera cech kontaktu z kimś, kto nie do końca należy do świata żywych.
Motyw ducha i obecności „czegoś więcej” wprowadza do historii aurę tajemnicy i sprawia, że książka balansuje na granicy romansu i opowieści z lekkim dreszczykiem.
Ten element sprawił, iż podeszłam do książki z dystansem. Początkowo trudno było mi wgryźć się w fabułę, a tempo narracji nie od razu mnie porwało. Z czasem jednak opowieść zaczyna się układać, a nadprzyrodzone wątki stają się istotną częścią refleksji o stracie, żałobie i miłości silniejszej niż śmierć.
Po Zostań ze mną sięgnęłam z ciekawości. Cenię twórczość Nicholasa Sparksa, a informacja o planowanej ekranizacji tylko mnie do tego zachęciła — jeśli książka od razu „prosi się” o film, to ja jestem na tak. Mimo początkowego dystansu ostatecznie doceniam tę historię za klimat, emocje i próbę wyjścia autora poza utarte schematy.
Tytuł: Zostań ze mną
Tytuł oryginalny: Remain
Autor: M. Night Shyamalan, Nicholas Sparks
Wydawnictwo: Albatros
Data wydania: 28-01-2026
Przekład: Anna Esden-Tempska
Moja ocena: 8,5/10
